Nieuws FAQ Tandheelkundig lexicon Contact

Roken en genotmiddelen

De sterkste risicofactor die u zelf in de hand hebt.

Van alle risicofactoren voor het tandvleesweefsel is roken de sterkste die zich laat beïnvloeden. Rokers worden vaker ziek aan Parodontitis, zij worden ernstiger ziek, zij verliezen meer tanden, en zij reageren slechter op de behandeling.

Waarom tabak het tandvlees zo schaadt

  • De doorbloeding daalt. Nicotine vernauwt de fijne vaten. Het weefsel wordt slechter voorzien en geneest langzamer.
  • De afweer wordt gedempt. De cellen die bacteriën opruimen, werken slechter.
  • De samenstelling van de bacteriën verschuift ten gunste van de soorten die met parodontitis in verband staan.
  • Het waarschuwingsteken valt weg. Omdat het tandvlees slechter doorbloed is, bloedt het minder. Rokers houden hun tandvlees daarom vaak voor gezond, terwijl daaronder bot wordt afgebroken. Dat is het meest verraderlijke deel.

Daarbij komen verkleuringen, een verminderde smaakzin, een hoger percentage implantaatverlies en wondgenezingsstoringen na elke ingreep. En, op de eerste plaats bij het onderzoek: tabak is de belangrijkste risicofactor voor kankeraandoeningen van de mondholte, vooral in combinatie met alcohol.

E-sigaretten en verdampers

Zij zijn niet onschadelijk, maar de gegevens verschillen van die bij tabaksrook. Wat zich aftekent: nicotine werkt op de vaten onafhankelijk van hoe het in het lichaam komt — de verminderde doorbloeding blijft. Propyleenglycol en glycerine drogen het slijmvlies uit. Onderzoeken vinden een hogere plakvorming en een veranderde samenstelling van de bacteriën.

Verbrandingsproducten en teer vallen weg, en dat is een reëel verschil. Voor mensen die toch al roken, kan een overstap daarom een verbetering zijn. Een product dat goed is voor de tanden is het niet.

Nicotinezakjes en snus

Nicotinezakjes liggen urenlang op dezelfde plek tussen lip en tandvlees. Precies daar laten de gevolgen zich zien: plaatselijke teruggang van het tandvlees, witachtige veranderingen van het slijmvlies, blootliggende tandhalzen. De teruggang is niet omkeerbaar.

Bij jongeren zijn deze producten inmiddels verbreid, en de veranderingen laten zich bij de tandheelkundige controle goed herkennen — het is de moeite waard ernaar te vragen en de plek te laten bekijken. Wie ze gebruikt, moet ten minste de plek regelmatig wisselen.

Alcohol

Alcohol droogt het slijmvlies uit en vermindert de speekselvloed; daarmee valt de belangrijkste lichaamseigen bescherming weg. Veel alcoholische dranken zijn bovendien zuur, zoet of beide — wijn, cocktails, likeuren. In combinatie met tabak stijgt het risico op kankeraandoeningen van de mondholte duidelijk sterker dan de afzonderlijke risico's zouden doen verwachten.

Cannabis

Gerookt werkt het op het tandvlees vergelijkbaar met tabak. Daar komt een uitgesproken droge mond bij en vaak een veranderde voeding met veel zoete tussenmaaltijden. Onderzoeken vinden bij regelmatig gebruik meer Cariës en meer tandvleespockets.

Wat na het stoppen verbetert

Meer dan de meesten verwachten. De doorbloeding van het tandvlees herstelt zich binnen weken — vaak begint het dan pas te bloeden, wat verwarrend lijkt maar een goed teken is: het weefsel reageert weer. De genezing na ingrepen verbetert, het reageren op een parodontitisbehandeling nadert over de jaren dat van niet-rokers, en het risico op kankeraandoeningen van de mondholte daalt duidelijk.

Wat niet terugkomt, is verloren bot. Stoppen is in elk stadium de moeite waard — maar hoe eerder, hoe meer er behouden blijft.