Wat een gebitsreiniging kost

Voor wettelijk verzekerden is de professionele gebitsreiniging geen verstrekking uit het pakket, maar een particuliere verstrekking (Privatleistung). Zij wordt afgerekend volgens de Gebührenordnung für Zahnärzte (Duitse tarievenlijst voor tandheelkunde), en wel per gereinigde tand. Dat verklaart de spreiding die patiënten tussen praktijken en soms ook tussen twee eigen afspraken ervaren.

Waaruit het bedrag is opgebouwd

Vier grootheden bepalen de prijs:

• Het aantal tanden. Een volledig gebit heeft 28 tot 32 tanden. Wie openingen heeft, betaalt overeenkomstig minder; implantaten en tanden met een kroon worden meegereinigd en meegerekend.
• De inspanning per tand. Veel tandsteen, diepe groeven, blootliggende tandhalzen en moeilijk bereikbare plekken kosten tijd.
• De verhogingsfactor. De tarievenlijst geeft voor elke verstrekking een basisbedrag, dat de praktijk naar gelang de moeilijkheid met een factor mag vermenigvuldigen. Dezelfde handeling kan daarom terecht verschillend veel kosten.
• Aanvullende verstrekkingen. Een fluoridelak, een aankleuring, een uitvoerig advies of een verdoving kunnen eigen posten zijn.

Wat u daarom mag verwachten: informatie vóór de afspraak over welke verstrekkingen zijn gepland en met welk bedrag u moet rekenen. Bij uitgebreidere behandelingen is een schriftelijk behandel- en kostenplan (Heil- und Kostenplan) gebruikelijk. Wie een aanvullende tandartsverzekering heeft, heeft dat plan toch al nodig.

Wat de wettelijke zorgverzekering bijdraagt

De reiniging zelf betaalt de wettelijke zorgverzekering niet. Veel verzekeraars geven echter vrijwillig een bijdrage — als statutaire verstrekking, via een bonusprogramma of tegen inlevering van de rekening. Hoe hoog hij is en hoe vaak per jaar hij geldt, beslist elke verzekeraar zelf, en de voorwaarden veranderen vaker dan de tarievenlijst.

Wat de verzekeraar daarentegen altijd vergoedt, zijn twee aangrenzende verstrekkingen die vaak met de reiniging worden verward:

• De verwijdering van tandsteen boven de tandvleesrand, eenmaal per kalenderjaar. Dat is duidelijk minder dan een volledige reiniging — de interdentale ruimtes en het gebied onder de tandvleesrand horen er niet bij.
• De controle van het tandvlees elke twee jaar, plus de gestructureerde behandeling en nazorg wanneer een parodontitis is vastgesteld.

Voor kinderen en jongeren tot 18 jaar zijn er daarnaast eigen preventieve verstrekkingen die de verzekeraar draagt. Daartoe horen instructie mondhygiëne, fluoridering en de Sealing (Versiegelung) van de blijvende kiezen.

Aanvullende tandartsverzekering

Veel aanvullende polissen vergoeden de reiniging, vaak begrensd tot een jaarbedrag of tot een bepaald aantal zittingen. Drie punten zijn daarbij regelmatig beslissend en staan in de kleine lettertjes:

• Wachttijden na het begin van het contract.
• Of het bedrag per kalenderjaar of per verzekeringsjaar geldt.
• Of er in de eerste jaren een staffel geldt die het vergoedingsbedrag aanvankelijk begrenst.

Voor particulier verzekerden hangt de vergoeding af van de betreffende polis. Ook hier is een blik op de jaarlijkse begrenzing de moeite waard.

Belasting en werkgever

De zelf gedragen kosten horen tot de buitengewone lasten en kunnen in de Duitse inkomstenbelastingaangifte worden opgevoerd, voor zover zij de individuele draagbare last overstijgen. Sommige werkgevers dragen bij aan preventie in het kader van de bedrijfsgezondheidszorg — een blik in de eigen secundaire voorwaarden kost niets.