Wat de verzekeraar bij zorgbehoefte betaalt

Sinds 2018 staan er in het pakket van de wettelijke zorgverzekering eigen tandheelkundige preventieve verstrekkingen voor mensen die zorgbehoevend zijn of integratiehulp ontvangen. Zij zijn weinig bekend, en zij worden daarom zelden aangevraagd — hoewel juist deze groep de grootste behoefte heeft.

Wie recht heeft

• Mensen met een zorgzwaartegraad van 1 tot 5 (Pflegegrad)
• Mensen met recht op integratiehulp volgens het Duitse sociale wetboek
• Mensen die blijvend aanzienlijk beperkt zijn in hun dagelijkse vaardigheden

Het recht bestaat onafhankelijk van de vraag of iemand thuis woont of in een instelling.

Wat daarbij hoort

• Een onderzoek van de mondholte tweemaal per kalenderjaar, met vastlegging van de toestand van de mondgezondheid.
• Een mondgezondheidsplan. Hij legt schriftelijk vast hoe de mond verzorgd moet worden, welke hulpmiddelen nodig zijn en wie welke stap overneemt. Hij richt zich uitdrukkelijk ook tot de verzorgenden.
• Voorlichting van de verzorgenden — praktisch, aan de verzorgde persoon, niet als informatieblad.
• Verwijdering van harde tandaanslag tweemaal per kalenderjaar in plaats van eenmaal.

Het mondgezondheidsplan is daarvan het waardevolste deel, omdat hij de verantwoordelijkheid verduidelijkt. In de zorg thuis mislukt de mondzorg vaak niet door de wil, maar doordat niemand weet wat er precies te doen is en met welk hulpmiddel.

Wanneer de weg naar de praktijk niet meer gaat

Tandartsen mogen huisbezoeken declareren wanneer iemand de praktijk om gezondheidsredenen niet kan bezoeken. Daarnaast bestaan er samenwerkingsovereenkomsten tussen praktijken en zorginstellingen: de praktijk begeleidt de instelling dan regelmatig op locatie, met vaste afspraken in plaats van met losse bezoeken in geval van nood.

Wat in een woning of een kamer in een instelling mogelijk is, heeft grenzen — er is geen behandelstoel, geen röntgenapparaat en geen afzuiging zoals in de praktijk. Onderzoek, advies, verwijdering van aanslag, eenvoudige behandelingen en het aanpassen van protheses zijn haalbaar. Voor al het grotere is de weg naar de praktijk nodig, eventueel met ziekenvervoer, dat bij een passende indicatie kan worden voorgeschreven.

Hoe u het krijgt

1. In de tandartspraktijk uitdrukkelijk naar de verstrekkingen bij een zorgzwaartegraad vragen. Zij worden niet automatisch aangeboden.
2. De zorgzwaartegraad aantonen — het besluit van de zorgverzekeraar is genoeg.
3. Naar het mondgezondheidsplan vragen en hem doorgeven aan allen die bij de zorg betrokken zijn.
4. Bij immobiliteit uitzoeken of de praktijk huisbezoeken doet. Doet zij dat niet, dan helpt de regionale vereniging van tandartsen (Kassenzahnärztliche Vereinigung) verder bij het zoeken.
5. In een instelling navragen of er een samenwerkingsovereenkomst met een praktijk bestaat. Zo niet: de instelling kan er een sluiten.

Gebitsprothese en hardheidsregeling

Bij een laag inkomen vergoedt de zorgverzekering de dubbele vaste bijdrage (Festzuschuss) voor de standaardbehandeling (Regelversorgung), in bepaalde gevallen de volledige kosten van de standaardbehandeling. Beslissend zijn inkomensgrenzen die jaarlijks worden aangepast; wie basisvoorziening, bijstand of burgergeld ontvangt, valt daar in de regel onder.

De aanvraag wordt vóór het begin van de behandeling samen met het behandel- en kostenplan (Heil- und Kostenplan) ingediend. Dat is belangrijk: achteraf is de hardheidsregeling moeilijk te krijgen.