Tanden poetsen met kinderen
Tot in de basisschoolleeftijd poetsen de ouders na — dat is geen betutteling.
Tandenpoetsen bij kleine kinderen is een alledaags conflict dat bijna alle families kennen. Twee dingen helpen meer dan elke overredingskunst: een vaste plek in het dagverloop en de duidelijkheid dat er niet over onderhandeld wordt — zoals de gordel in de auto.
Vanaf wanneer en hoe vaak
Vanaf de eerste tand, tweemaal per dag. Tot de eerste verjaardag is eenmaal per dag genoeg, daarna 's ochtends en 's avonds. De avondafspraak is de belangrijkere.
De hoeveelheid tandpasta
- Eerste tand tot 12 maanden: een hoeveelheid kindertandpasta met 1.000 ppm fluoride ter grootte van een rijstkorrel, eenmaal per dag.
- 12 maanden tot 2 jaar: dezelfde hoeveelheid, tweemaal per dag.
- 2 tot 6 jaar: een hoeveelheid ter grootte van een erwt met 1.000 ppm, tweemaal per dag.
- Vanaf 6 jaar: tandpasta voor volwassenen met 1.000 tot 1.500 ppm.
De hoeveelheidsopgave is geen detail. Kleine kinderen slikken een deel van de tandpasta; beslissend voor de verdraagbaarheid is de totale hoeveelheid fluoride die over de dag wordt opgenomen. Daarom: de tube buiten bereik bewaren en de tandpasta zelf opbrengen.
Of een kind aanvullend fluoridetabletten krijgt, is een vraag die met de kinderarts of de tandarts wordt opgehelderd — tandpasta en tabletten worden niet zomaar gecombineerd.
De techniek: KAI
Kinderen hebben een volgorde nodig die zij kunnen onthouden. Bewezen heeft zich KAI:
- Kauflächen (kauvlakken) — heen en weer schrobben, de eenvoudigste beweging, daarom eerst.
- Außenflächen (buitenvlakken) — bij op elkaar gebeten tanden in grote cirkels.
- Innenflächen (binnenvlakken) — bij geopende mond uitvegen, van het tandvlees naar de tand.
De fijnere techniek voor volwassenen komt later. Wat een kind in de basisschoolleeftijd nodig heeft, is volledigheid, geen elegantie.
Napoetsen — en wel langer dan u denkt
Kinderen kunnen hun tanden niet zelf schoon poetsen voordat zij vloeiend kunnen schrijven. De daarvoor nodige fijne motoriek ontwikkelt zich rond de basisschoolleeftijd; tot dan poetsen ouders na. En ook daarna is de nu en dan uitgevoerde controle de moeite waard, vooral 's avonds.
Praktisch werkt dat het best zo: het kind poetst eerst zelf — dat is het deel dat zelfstandigheid oefent. Daarna poetsen de ouders na, met het hoofd van het kind geleund, van achter of van de zijkant, met vrij zicht. Het moeilijkst zijn de binnenvlakken van de onderste kiezen en de achterste tanden; precies daar ontstaat de meeste Cariës.
Interdentale ruimtes worden belangrijk wanneer de tanden elkaar raken — bij melktanden vaak pas in het kiesgebied. Dan hoort tandzijde erbij, in het begin door de ouders geleid.
Wanneer het niet lukt
- Vaste volgorde, vaste tijd, vaste plek. Rituelen besparen de dagelijkse discussie.
- Een zandloper of een liedje geeft het kind een voorstelling van de duur.
- Samen poetsen — kinderen doen na.
- Tanden poetsen in liggende houding is voor het napoetsen vaak eenvoudiger dan staand voor de spiegel.
- Een elektrische kindertandenborstel kan helpen zodra de bereidheid er is.
- De strijd niet uitrekken. Kort, grondig, klaar — dagelijks is belangrijker dan perfect.
De tandenborstel
Kleine kop, zachte haren, een dik handvat dat in een kinderhand past. Gewisseld wordt elke acht tot twaalf weken, eerder bij verbogen haren — bij kinderen is dat vaak duidelijk sneller, omdat zij op de borstel kauwen.