İlk diş hekimi ziyareti

En iyi ilk randevu, hiçbir şeyin olmadığı randevudur. Çocuk çevresine bakar, sesleri ve kokuları tanır, belki koltuğa oturur, bir övgü alır ve geri gider. Ancak ağrıyla gelen kişi, muayenehaneyi tam onunla birleştirir — ve bu birleşme çoğu zaman on yıllarca sürer.

Ne zaman

Öneri şudur: İlk dişin sürmesi dolayında, yani yaklaşık altıncı ile sekizinci ay arasında, en geç ilk yaş gününde. Ardından sigortanın karşıladığı randevularla koruyucu bakım dizisi gelir.

Bu, birçok kişinin sandığından belirgin biçimde daha erkendir. Nedeni diş değil, danışmadır: beslenme, biberon, emzik, florür ve fırçalama tekniği alışkanlıklar henüz oluşurken konuşulur — çoktan yerleşmişken değil.

Nasıl ilerler

Küçük bir çocukta çoğunlukla ebeveynin kucağında: diz dize diş hekimiyle, çocuk başı onun yönünde yatar. Var olan dişlere, mukozaya ve çene gelişimine bakılır. Fırçalama tekniği, diş macunu miktarı ve beslenme konuşulur. Bir Florür verniği dişler varsa uygulanabilir.

Daha büyük çocuklarda sayılır, gösterilir, boyanır ve çalışılır. Muayenehanelerin çoğu „anlat, göster, yap“ ilkesine göre çalışır: Önce açıklanır, sonra alet elin üzerinde gösterilir, ancak sonra ağızda kullanılır. Bu, güvensizliğin büyük bir bölümünü alır.

Ebeveynler önceden ne yapabilir

• Randevudan sıradan biçimde söz etmek, bir olay haline getirmemek.
• Olumsuz ifadeler kullanmamak. „Bu acıtmaz“ cümlesi, konu olan sözcüğü içinde taşır. Daha iyisi: „Diş hekimi dişlerini sayacak.“
• Diş hekimiyle korkutmamak — ne tatlı yerken ne fırçalarken. Muayenehaneyi bir ceza olarak tanıtan kişi, sonraki tedaviyi zorlaştırır.
• Kendi kötü deneyimlerini anlatmamak. Çocuklar ebeveynlerin tutumunu şaşırtıcı biçimde tam olarak devralır.
• Önceden ödül vaat etmemek. Bu, rahatsız edici bir şeyin yaklaştığının işaretini verir.
• Öğleden önce bir randevu seçmek, çocuk dinlenmiş olduğunda.

Ve: Kendi gerginliğiniz de geçer. Diş hekimine isteksiz giden kişi bunu muayenehaneye önceden söyleyebilir — o zaman randevu buna göre yürütülür.

Korku çoktan varsa

O zaman bu bir ikna değil, zaman sorunudur. Her seferinde küçük bir adımın başarıldığı, tedavi içermeyen birkaç kısa randevu, her şeyin bitirilmek istendiği uzun bir randevudan daha ileri götürür. Birçok muayenehanenin çocuklara yönelik bir yönelimi vardır ve bu zamanı ayırır.

Kapsamlı bir tedavi gerektiren ve bunun için işbirliği yapamayan çocuklar için gülme gazı, bir sedasyon ya da seyrek durumlarda narkoz altında tedavi vardır. Bu bir yenilgi değil, doğru durumda daha koruyucu çözümdür — bir tedavi sırasında aşırı yüklenen bir çocuk, sonrasında çoğu zaman yıllarca ikna edilemez.